Ασυμμετρια κερδους ζημιας και η Ελληνικη πτωχευση

Όταν έχεις βγάλει 100.000 και τα χάσεις ίσως μπορέσεις και τα ξαναβγάλεις. Όταν έχεις χάσει 100.000 χωρίς να έχεις βγάλει ποτέ σου χρήματα, δεν πρόκειται να τα βγάλεις.

Αυτή είναι η γνωστή ασυμμετρία κέρδους-ζημιάς.

Η οικονομική κρίση έκανε κάποιους που είχαν βγάλει πολλά χρήματα να τα χάσουν. Έκανε επίσης και πολλούς που δεν είχαν βγάλει ποτέ χρήματα να χάσουν πολλά, τα οποία όμως είχαν δανειστεί.

Αυτοί που είχαν βγάλει και έχασαν είχαν την πιθανότατα να τα ξαναβγάλουν. Όμως το κράτος και οι ανόητοι πολιτικάντηδες αποφάσισαν να προστατέψουν αυτούς που δεν είχαν βγάλει ποτέ και έχασαν, τους δανειολήπτες δηλαδή, εις βάρους αυτών που ίσως ήταν διατεθειμένοι να δουλέψουν σκληρά για να ξαναβγάλουν, στην πλειοψηφία καταθέτες.

Δηλαδή, αυτοί που είχαν και θα έβγαζαν θα πλήρωναν τα σπασμένα αυτών που δεν είχαν και δεν έβγαζαν. Φυσικά αυτό δεν το ανέχεται ένα λογικό μυαλό. Έτσι αυτοί που θα μπορούσαν να βγάλουν λάκισαν, άλλος για Ασία, άλλος για Γερμανία, άλλος για Αμερική… και άλλοι έκαναν απλώς στρατηγική πτώχευση για να μην γίνουν κορόιδα.

Και έτσι η χώρα αναγκάστηκε να δανειστεί για να καλύψει την χασούρα αυτών που δεν θα έβγαζαν τίποτα γιατί αν μπορούσαν, ίσως δεν θα είχαν δανειστεί από την αρχή.

Και η χώρα μπήκε στο σκοτεινό δρόμο των μνημονίων. Και αυτό έφερε ένα φαύλο κύκλο. Οι τράπεζες δεν δάνειζαν και δεν δανείζουν κανένα γιατί μπορεί μελλοντικά να υποπέσει κάτω από ευεργετικές διατάξεις και προστασία.

Ψηλά γράμματα; Ίσως για μερικούς αλλά όχι για αυτούς που έχουν κατανόηση τους συστήματος.